پژوهش حاضر، با هدف بررسی تناسب برنامه های درسی (بر حسب عناصر برنامه درسی) در آموزش فنی و حرفه ای از منظر کارآموزان انجام شده است. پرسش های اصلی در این پژوهش به دنبال سنجش میزان تناسب ابعاد برنامه درسی (هدف، محتوا، روش آموزش و ارزشیابی) در آموزش های فنی و حرفه ای است. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه کارآموزان (پسر و دختر) مراکز فنی و حرفه ای شهرستان سنندج، مشتمل بر 1780 تن است. روش نمونه گیری تصادفی ساده بوده است و حجم نمونه 344 نفر تعیین شدند. روش پژوهش در این پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه 48 سوالی طراحی شده از سوی پژوهشگر و بر مبنای 4 عنصر اصلی برنامه درسی ساخته شده است. جهت تجزیه و تحلیل آماری داده های پژوهش در سطح توصیفی از میانگین، انحراف استاندارد، فراوانی، درصد فراوانی و در بخش آمار استنباطی از روش های t تک متغیره، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون فریدمن استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که میزان t مشاهده شده در خصوص ابعاد سه گانه اهداف، محتوا و ارزشیابی، از t بحرانی (در سطح 0.05) کم تر برآورد شده است. بنابراین، بین آموزش های فنی و حرفه ای و این سه بعد، در حد متوسط، تناسب وجود دارد.t مشاهده شده در خصوص عنصر چهارم (روش)، از t بحرانی (در سطح 0.05) بیش تر است؛ بنابراین، میزان تناسب در اینجا بیش از حد متوسط است. همچنین F مشاهده شده در سطح p£0.05 معنی دار بوده و نشان دهنده آن است که بین تناسب آموزش های فنی و حرفه ای با عناصر برنامه درسی، تفاوت وجود دارد. بیشترین تناسب، به تناسب مربوط به عنصر روش با میانگین 3.09 و کم ترین تناسب به مولفه ارزشیابی با میانگین 2.48 گزارش شده مربوط می شود.

هدف از این پژوهش، ارایه الگوی مفهومی برنامه ریزی درسی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات است. در این پژوهش، با مطالعه مبانی نظری در سه مبحث مدل های برنامه ریزی درسی، فناوری ارتباطی و سیستم های اطلاعاتی، و هم چنین بررسی پیشینه، مولفه ها و عناصر الگوی استخراج و بر مبنای آن ها، الگوی پیشنهادی اولیه طراحی و ابزار سنجش آن نیز تدوین شد. اعتباریابی ابزار مذکور با استفاده از تحلیل عاملی و هم چنین مصاحبه با متخصصین صورت گرفته و سپس الگوی نهایی تدوین شده است. مولفه های الگو شامل اهداف، مبانی نظری، تناسب با شرایط محیط خارجی، ارزش یابی و بازخورد و جایگاه فناوری اطلاعات و ارتباطات است. الگوی مذکور به شیوه سیستمی طراحی شده است و شامل عناصر درونداد، فرآیند، برونداد، محیط و ارزش یابی و بازخورد می شود. دو عامل اصلی تشکیل دهنده فرآیند الگو، سیستم های اطلاعاتی و ارتباطی و زیر ساخت های ICT هستند. برای سنجش الگو، نمونه ای شامل 57 نفر از استادان رشته «برنامه ریزی درسی» دانشگاه های تهران و کارشناسان «سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی»، به نسبت به دو گروه به شیوه تصادفی انتخاب شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مولفه های اول، دوم، چهارم و پنجم با نظام برنامه ریزی درسی کشور متناسب و مولفه های سوم و ششم نسبتا متناسب بود و کل الگو نیز متناسب تشخیص داده شد. هم چنین، با تشکیل جدول ماتریس هم بستگی مشخص شد که اکثر مولفه های الگو با هم بستگی متوسط و بالا دارند. مقایسه دیدگاه دو گروه استادان و کارشناسان مذکور نیز بیانگر آن است که بین دیدگاه های آن ها در ارتباط با مولفه ها و هم چنین با کل الگو، تفاوت معنی داری وجود ندارد.

هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت  سبک زندگی اسلامی– ایرانی در بین دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان به تعداد 6089 نفر بود. از این جامعه نمونه ای به حجم 361 نفر براساس جدول مورگان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته سبک زندگی اسلامی – ایرانی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یکراهه و آزمون های t تک نمونه ای و t مستقل در نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد که دانش و اطلاعات دانشجویان پیرامون سبک زندگی اسلامی – ایرانی مناسب و مطلوب است. علاوه بر این نگرش و باور آنان در رابطه با سبک زندگی اسلامی – ایرانی  نیز در وضعیت مطلوبی قرار داشت. اما در بعد عملکرد و عمل به سبک زندگی اسلامی – ایرانی، وضعیت مطلوبی وجود نداشت. به عبارت دیگر علی رغم دانش و اطلاعات آنان پیرامون سبک زندگی اسلامی- ایرانی و همچنین داشتن نگرش مطلوب به این موضوع، اما در زندگی شخصی خیلی به این آموزه ها عمل نمی کنند. همچنین در بخش دیگری از تحقیق، یافته ها نشان داد که میانگین نمره دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان دختر بیشتر از میانگین نمره دانشجویان پسر است و میانگین نمره سبک زندگی اسلامی– ایرانی در بین دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد بیشتر از مقاطع کارشناسی و دکتری بود. بنابراین ضمن تاکید بر اهمیت گسترش سطح دانش و اطلاعات دانشجویان و همچنین توجه به ایجاد و توسعه بیش از پیش نگرش های مطلوب پیرامون سبک زندگی اسلامی-ایرانی به عنوان نیروی محرک اصلی حرکت دانشجویان به این سمت، باید علل و عوامل مؤثر بر تضعیف بعد عملکرد دانشجویان مورد بررسی و کنکاش دقیق تر قرار گیرد و آسیب های احتمالی شناسایی گردند و دانشگاه ها با توجه به این یافته ها برنامه های فرهنگی خود را مورد بازنگری قرار دهند.

امروزه تغییر در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی یک ضرورت است و دانشجویان، جامعه و هم چنین نیازها و تجارب آنها تغییر کرده است. بنابراین دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی باید نسبت به تغییرات در پیرامون خود، آگاه و مطلع باشند. هدف پژوهش حاضر، طراحی چارچوب زیست بوم کارآفرینی مبتنی بر دانشگاه بود. این پژوهش کیفی با استفاده از فراترکیبِ کیفی هفت مرحله­ای سندلوسکی و باروسو (2007) انجام شد. تیم فراترکیب متشکل از سه نفر متخصص در حوزه آموزش عالی و مسلط به روش فراترکیب بود. 52 منبع پژوهشی مرتبط، مبنای تحلیل قرار گرفت که با تجزیه و تحلیل داده­ها، مضامین پایه­ استخراج  و در 25 مضمون سازمان دهنده­ سطح اول قرار گرفتند. سپس مضامین سازمان دهنده­ سطح اول در 4 مضمون سازمان دهنده­ سطح دوم شامل ذینفعان و بازیگران، برنامه درسی کارآفرینانه، توانمندسازها، رهبری دانشگاه کارآفرین طبقه ­بندی شدند. در نهایت چارچوب زیست بوم کارآفرینی مبتنی بر دانشگاه شکل گرفت. ارائه این چارچوب به متولیان عرصه آموزش عالی کمک می کند تا با بهره گیری از آن، ملزومات و زمینه های استقرار زیست بوم کارآفرینی مبتنی بر دانشگاه را فراهم نمایند.

پژوهش حاضر به طراحی، تبیین و اعتبار بخشی الگوی برنامه درسی معنوی  در دانشگاه فرهنگیان پرداخته است. پژوهش حاضر، ترکیبی از نوع اکتشافی است. بخش اول پژوهش، کیفی و روش آن توصیفی و شامل؛ تحلیل اسنادی با رویکرد کاربردی است. جامعه تحلیلی شامل کلیه ی متون و منابع مرتبط با حوزه برنامه درسی معنوی بود. حجم نمونه هم شامل متون و منابع مرتبط با حوزه برنامه درسی معنوی بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند  که در این بین، 15 منبع داخلی و خارجی  که با مبانی دینی و فلسفی حاکم بر نظام تعلیم و تربیت همخوانی بیشتری داشتند، شناسایی و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری، فرم فیش برداری و  نیز سیاهه تحلیل محتوای محقق ساخته بود. برای تحلیل داد ها از روش مقوله بندی و کد گذاری موضوعی استفاده شد. در بخش کمی هم حجم نمونه شامل یکصد و پنجاه نفر از اساتید دانشگاه فرهنگیان بودند که به صورت تصادفی منظم انتخاب شدند. ابزار گرداوری این بخش پرسشنامه بود که با استفاده از مقوله های به دست آمده در بخش کیفی تهیه گردید. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی برنامه درسی معنوی در دانشگاه فرهنگیان، از مبانی هستی شناسی(جهان شناسی و انسان شناسی)، ارزش شناسی و معرفت شناسی و مقوله های اصلی، ماورالطبیعه، تجربه گرایی، زیبا شناسی، جامعیت، خودشناسی و خرد گرایی تشکیل شده است . همچنین یافته ها نشان داد که الگوی به دست آمده از اعتبار کافی برای اجرا در دانشگاه فرهنگیان برخوردار است.

یادگیری ریاضیات در جنبه های مختلف زندگی ما غیرقابل انکار است، ما در زندگی خود خواسته یا ناخواسته برای حل مسائل گوناگون از ریاضیات استفاده می کنیم. کسر و نسبت تناسب یکی از مباحث مهم ریاضی پایه ششم ابتدایی است که یادگیری آن علاوه بر کمک به دانش آموز در حل مسائل، در دیگر درس ها و پایه ها حتی در مقاطع دانشگاهی قابل استفاده است. در این پژوهش تلاش شد به این سؤال پاسخ داده شود که بهترین روش های تدریس کسر و نسبت تناسب در برنامه درسی ریاضی پایه ششم ابتدایی به منظور یادگیری پایدار در دانش آموزان کدام است؟ روش انجام این پژوهش، کیفی از نوع پدیدار شناختی بود.، اطلاعات به شیوه مصاحبه با 12معلم پایه ششم ابتدایی استان گلستان که بر اساس روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند، جمع آوری شد. ابزار تجزیه وتحلیل اطلاعات در این مطالعه، کدگذاری باز، محوری و گزینشی بود. پس از کدگذاری متون مصاحبه ها، 12 مقوله استخراج شد که شامل به کارگیری نمایش و داستان، توجه به پیش نیازهای تدریس، کار گروهی، روش پرسش و پاسخ و حل مسئله، ارائه تدریس هدفمند، ابزارهای رسانه ای، روش های تدریس ترکیبی، رسم شکل، استفاده از ابزار آموزشی مهارت محور، تشویق کردن و روش کاوشگری بود. نتایج نشان داد که روش های تدریس فعال و ترکیبی برای تدریس کسر و نسبت تناسب جهت دست یابی به یادگیری پایدار در دانش آموزان مؤثر می باشند. با استفاده از این روش ها می توان علاقه و انگیزه را در دانش آموزان ایجاد کرد تا آن ها با تمرکز بیشتر روی مبحث درسی به یادگیری پایدار دست یابند.

پژوهش حاضر با هدف فهم تجارب زیسته دانشجو معلمان از برنامه درسی اجرا شده رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان انجام گرفت.  رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش پدیدارشناسی توصیفی مبتنی بر نظریه هوسرل بود، مشارکت کنندگان پژوهش را دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اراک تشکیل می داد. که با استفاده از رویکرد نمونه گیری هدفمند و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختارمند با 65 نفر  از دانشجویان رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اراک صورت گرفت. تحلیل داده ها به روش توصیفی مبتنی بر رویکرد کلایزی بود که با استفاده از نرم افزار مکس کیودا 12 اجرا گردید. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که در فرایند کدگذاری ها تعداد4 مقوله اصلی(تقلیل محقق) 22 مقوله فرعی (تقلیل یافته) و 55 مقوله باز(تعلیق یافته) شناسایی گردید. تجارب زیسته دانشجویان در کدهای اصلی و فرعی هم راستا ولی در کدهای باز متفاوت بود. کدهای اصلی عبارت بود از، کسب توانایی در زمینه روش تدریس، بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات، توسعه توانایی شناختی، کمک به دانش آموزان درحل مشکلات یادگیری. در نتایج پژوهش مشاهده گردید تجارب کسب شده دانشجومعلمان با سرفصل های برنامه درسی رشته آموزش ابتدایی هم پوشانی وجود داشته که دلالت بر همسویی با اهداف قصد شده ی برنامه درسی رشته آموزشی ابتدایی دانشگاه  فرهنگیان داشته است.

هدف پژوهش حاضر بررسی الگوی جاری تربیت دینی در برنامه­های درسی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با روش داده­ بنیاد انجام گرفت. جامعه­ی آماری شامل کلیه اساتید، دانشجویان و مدیران گروه­های آموزشی واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی در استان خراسان رضوی بوده که از طریق نمونه گیری هدفمند از نوع ملاک محور انتخاب شدند. داده­ها از طریق مصاحبه­ی نیمه ساختار یافته با بیست و دو نفر از اساتید، دانشجویان و مدیران گروه­های آموزشی بدست آمده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از روش کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. برای تأمین روایی و پایایی از معیارهای لینکن و کوبا استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دهنده­ی بیست و پنج مفهوم محوری است که در قالب مدل پارادیمی استروس و کوربین (2008) شامل ناکارآمدی نظام آموزشی در درونی سازی ارزش های دینی به عنوان مقوله‏ی محوری و شرایط علی (ناتوانی دانشگاه در همکاری بین بخشی، ضعف هویت دینی دانشجویان، عدم توجه به نظام آموزشی دانشگاهی دین محور)، عوامل زمینه­ای (عوامل فرهنگی- اجتماعی، عوامل سازمانی، عوامل آموزشی)، شرایط مداخله­­ای تسهیل‏گر(شبکه سازی دانشگاه با نهادهای متولی تربیت دینی، اعتبار منابع درسی، تخصص اساتید)، شرایط مداخله­گر محدودکننده(چالش روشی، چالش های بینشی، چالش های کنشی)، راهبردها (فرهنگ سازی تربیت دینی، اعتقاد درونی همراه با توجه به التزام عملی در تربیت دینی، اعتدال در تقویت و گسترش تربیت دینی، آموزش جامع و همه جانبه، شبکه سازی و تعامل گرایی در تربیت دینی) و پیامد (عدم تحقق جامعه اسلامی و عدم استقرار فرهنگ دینی در دانشگاه و جامعه، بی اعتنایی و عدم پایبندی به ارزش های دینی) سازمان یافت.

هدف کلی بررسی وضعیت موجود تناسب برنامه های درسی آموزش عالی کشاورزی با نیازهای بازار کار اردبیل و ارائه راهکار است و با روش آمیخته انجام شد. جامعه آماری کلیه کارفرمایان، اساتید دانشگاه و دانش آموختگان کشاورزی استان اردبیل به تعداد 900 نفر میباشد که بر اساس جدول مورگان و نمونه گیری تصادفی طبقه ای 270 نفر نمونه آماری شد. در بخش کیفی ابزار گردآوری داده ها مصاحبه است و با از نمونه گیری هدفمند 12 خبره مصاحبه شد. روایی مصاحبه، توسط مثلث سازی منابع داده ها و بازبینی توسط همکاران و پایایی آن با شاخص ثبات و تکرارپذیری بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با کد کذاری سه مرحله ای انجام شد. در بخش کمی ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه است. روایی آن محتوایی، صوری و سازه بررسی و پایایی آن با آلفای کرونباخ برآورد شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و تحلیل آمار استنباطی (T تک نمونه ای) با نرم افزار SPSS 19وExcel 2007 انجام یافت. نتایج بخش کیفی در استخراج 25 دسته متغیر اندازه پذیر که در قالب پنج مؤلفه شناسایی شده اند: 1. شرایط علی تناسب با نیازهای بازار کار 2. شرایط زمینه ای 3. شرایط مداخله گر 4. راهبردها 6 شاخص 5. پیامدها. در بخش کمی، بر مبنای این یافته ها پرسشنامه طراحی و داده ها تجزیه و تحلیل شدند. یافته های حاکی از عدم تناسب بین برنامه های درسی آموزش های عالی رشته کشاورزی با نیازهای بازار کار میباشد. پیشنهاد می شود محققان برای برنامه ریزی دانشگاهها الگوی مناسبی بر مبنای یافته های تحقیق حاضر ارائه دهند.